نص القصيدة
ﺭﻭﻑ ﺁ ﺫاﺑﻞ ﻟﻌﻴﺎﻥ ﻳﺎ ﺑﻮ ﺣﺎﺟﺒﻴﻦ ﻣﻌﺮﻗﺔ ﻭﺯﻳﻨﺔ
ﺯﻭﺭ اﻟﻌﺸﻴﻖ ﻳﺰﻳﻚ ﻣﻦ اﻟﺘﻴﻬﺎﻥ ﻳﺎ ﻏﺰﻳﻞ ﺑﺴﺘﺎﻧﻲ
ﻗﻠﺖ ﺁ ﺳﻴﺪ اﻟﻐﺰﻻﻥ ﻳﺎ ﻣﻦ ﺧﺪﻙ ﻟﻠﻌﺎﺷﻘﻴﻦ ﻓﺘﻨﺔ
ﺟﻤﻴﻊ ﻣﻦ ﻳﺮاﻙ ﻳﺤﺒﻚ ﻭﺃﻧﺎ ﻓﻨﻴﺖ ﺑﻴﻚ ﺁ ﺳﻠﻄﺎﻧﻲ
ﻳﺎ ﻋﻴﻦ اﻟﺤﺴﺎﻥ ﻳﺎ ﻣﻦ ﺻﺎﻝ ﺑﻮﺭﺩاﺕ ﻋﻠﻰ اﻟﻮﺟﻨﺔ
ﻳﺎ ﻣﻦ ﺳﻴﻮﻑ ﻋﻴﻨﻚ ﻳﻄﻌﻨﻮا ﻓﻲ ﺻﻤﻴﻢ ﺫاﺗﻲ ﻭﻛﻨﺎﻧﻲ
ﻳﺎ ﻗﺪ ﻗﻀﻴﺐ اﻟﺒﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ ﺩﻭاﺣﻮ ﻓﻲ ﺭﻳﺎﺽ ﺟﻨﺔ
ﻣﺜﻞ اﻟﻌﻼﻡ ﻭﻻّ ﺻﺎﺭﻱ ﻭﻻّ اﻟﺮﻣﺢ ﻟﻠﻄﻌﻦ ﻣﺜﺎﻧﻲ
ﺁ ﻋﺮاﺽ اﻟﻐﺰﻻﻥ ﻣﺎ ﻓﻲ ﻗﻠﺒﻚ ﻳﺎ ﻣﺎﻟﻜﻲ ﻣﺤﻨﺔ
ﻟﻮﻛﺎﻥ ﻳﺎ ﻏﺰاﻟﻲ ﻫﻮﻳﺖ ﻷﻓﻼﻙ ﻟﻜﺎﻧﺖ ﺗﻬﻮاﻧﻲ
ﻳﺎ ﺗﻬﻠﻴﻞ اﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﻣﻦ ﺣﺎﺯﻙ ﻟﺒﺴﺎﻃﻮ ﺣﺎﺯ اﻟﻐﻨﻰ
ﻳﻈﻔﺮ ﺑﺎﻟﺘﺒﺮ ﻭاﻟﻴﺎﻗﻮﺕ ﻳﻨﺎﻝ ﺑﻴﻚ ﻣﻠﻚ ﺳﻠﻴﻤﺎﻧﻲ
ﺯﻭﺭ ﻧﻐﻨﻤﻮا ﺳﻠﻮاﻥ ﻭاﻋﻤﻞ ﻓﻴﺎ ﻳﺎ ﺑﻮﺩﻻﻝ ﺣﺴﻨﺔ
ﻭﻋﻠﻰ ﻣﺤﺒﺘﻲ ﻟﻮﻛﺎﻥ ﻳﺴﺠﻨﻮﻙ ﻣﺎ ﺗﺨﺎﻟﻒ ﺩﻳﻮاﻧﻲ
ﺃﻧﺎ اﻟﺒﺎﻳﺖ ﺳﻬﺮاﻥ ﻭﺃﻧﺎ اﻟﻠﻲ ﻓﻲ ﻗﻠﺒﻲ ﻣﻴﺎﺓ ﻣﺤﻨﺔ
ﻋﻠﻰ ﻋﺪاﺩ ﻣﺎ ﻓﻲ ﺷﻔﺮﻙ ﺳﻴﻮﻑ ﻳﺎ اﻟﻄﺎﻳﻊ اﺩﻳﺎﻧﻲ
ﻻﻳﻤﻨﻲ ﺳﻴﺮ ﻭﻛﺎﻥ ﻻﺯاﻟﺖ ﻹﻳﺎﻡ ﺗﺠﻴﺒﻬﻮﻡ ﻟﻴﻨﺎ
ﻭاﻟﻠﻲ ﻋﻤﻞ ﺧﻴﺮ ﻳﺼﻴﺒﻮ ﻭﺟﻤﻴﻞ ﻟﻠﻪ اﻟﻐﺎﻧﻲ
ﺇﺫا ﻧﺎﺡ اﻟﻮﺭﺷﺎﻥ ﻓﻮﻕ اﻏﺼﺎﻥ اﻟﺮﻭﺽ ﻭاﺷﺘﻜﻰ
ﺑﻤﺤﻨﺔ ﻧﺸﻜﻲ ﺑﻠﻴﻌﺘﻲ ﺣﺘﻰ اﻧﺎ ﻟﻠﻪ ﻳﺎ اﻟﺰاﻳﺪ ﻣﺤﺎﻧﻲ
ﺇﺫا ﻣﺎﺳﺖ ﻷﻏﺼﺎﻥ ﻭﻋﻠﻴﻬﺎ اﻟﻄﻴﺮ ﻓﻮﻕ اﻟﺪﻭاﺡ ﻏﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻮا ﺩﻣﻮﻉ ﻋﻴﻨﻲ ﻣﻦ ﻭﺣﺶ ﺑﻬﺎﻙ ﻳﺎ ﻣﻜﺜﺮ ﻫﺠﺮاﻧﻲ
ﻳﺎ ﻣﻦ ﺩﺭﻯ ﻛﺎﻥ ﺗﺒﺎﻥ ﻳﺎ ﺑﺪﺭﻙ ﺳﺎﻛﻦ ﻓﻲ ﺳﻤﺎﻩ ﻭﺯﻧﺔ
ﺭاﻧﻲ ﻧﺮاﻗﺐ ﻛﻞ ﻟﻴﻠﺔ ﻭﻧﻬﺎﺭ ﻛﺎﻥ ﺗﻌﻄﻒ ﻟﻤﻜﺎﻧﻲ
ﺧﺪﻙ ﻣﺜﻞ اﻟﻌﻘﻴﺎﻥ ﻭﺷﻔﺮ ﺣﺴﺎﻡ اﻟﻤﻬﺞ ﻙـ ﻳﺘﺪﻧﺎ
ﺃﻧﺎ ﻓﻌﺎﺭ ﺩاﻙ اﻟﺨﺎﻝ اﻟﻠﻲ ﻓﻮﻕ ﺧﺪﻙ اﻛﻮاﻧﻲ
ﻳﺎ ﺑﻮ ﺯﻧﺪﻳﻦ ﻟﻴﺎﻥ ﺗﻤﺜﻴﻞ ﺩﺑﺎﺝ ﻣﻦ اﻟﺤﺮﻳﺮ ﻟﻔﻨﺎ
ﻟﻠﻪ ﻣﻦ ﻛﻔﻮﻓﻚ ﺟﻮﺩ ﻋﻠﻴﺎ ﺑﻜﺎﺱ ﻳﺤﻴﺎﻭ ﺑﺪاﻧﻲ
ﻻ ﺗﻐﻀﺐ ﻳﺎ ﻣﺰﻳﺎﻥ ﻭاﻋﻄﻒ ﺑﺮﺿﺎﻙ ﻳﺎ ﺑﻮ ﻧﺠﺎﻝ ﻋﻨﺎ
ﺳﺒﺤﺎﻥ اﻟﺨﺎﻟﻖ ﺧﻠﻘﻚ ﻣﻦ اﻟﻌﻘﻴﻖ ﻭاﻟﻮﺭﺩ اﻟﻔﺎﻧﻲ
ﺩﻳﺮ ﻣﻌﺎﻳﺎ ﻟﺤﺴﺎﻥ ﻭﻋﻨﺎ ﺑﻴﺎ ﺑﻴﻚ اﻟﻜﺮﻳﻢ ﻳﻌﻨﺎ
ﻋﻠﻰ اﻟﻤﻼﺡ ﻳﺮﻓﻊ ﺭﺑﻲ ﺷﺎﻧﻚ ﺇﺫا ﺭﻓﻌﺘﻴﻠﻲ ﺷﺎﻧﻲ
اﺷﻜﺎﻳﺎ ﻟﻠﺮﺣﻤﺎﻥ ﻳﺠﻤﻌﻨﻲ ﺑﻴﻚ ﻓﻲ ﻗﺮﻳﺐ ﻧﻬﻨﺎ
ﻭاﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﻏﺰاﻟﻲ ﻣﺎ ﻏﺮﺿﻲ ﻓﻴﻚ ﻏﻴﺮ ﻧﻨﻈﺮ ﺑﻌﻴﺎﻧﻲ
ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙ اﻟﺪﻫﺒﺎﻥ ﻛﻞ ﻋﻘﻴﻘﺔ ﻓﻴﻬﺎ ﻣﻴﺎﺓ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﻤﺘﻴﻞ اﻟﻌﻠﻤﻲ ﻧﺴﻠﻲ ﻟﻌﺸﻴﻖ ﺑﺄﻟﻔﺎﻅ ﻭﺯاﻧﻲ
ﻳﺎ ﺭﺑﻲ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻥ ﻣﻦ ﻋﻠﻴﻨﺎ ﻳﺎ ﺫﻭاﻟﺠﻼﻝ ﻣﻨﺔ
ﺑﺰﻳﺎﺭﺓ اﻟﺤﺒﻴﺐ اﻟﻠﻲ ﻋﻤﺮﻱ ﻣﺎ ﻧﺴﻴﺖ ﺫﻛﺮﻭ ﻓﻲ ﻟﺴﺎﻧﻲ